Een notaris zoekt een nieuwe medewerker om zijn akten af te stempelen.
En omdat op sommige formulieren wel 10 stempels nodig zijn, moet de nieuwe
medewerker natuurlijk tot 10 kunnen tellen. De eerste sollicitant meldt zich, gaat zitten en de notaris vraagt of hij tot 10 kan tellen.
Ja, natuurlijk,” antwoordt de man “10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0″
Ja goed,” zegt de notaris, “maar kun je dat ook vooruit ?”
Nee,” is het antwoord, “Ik heb hiervoor bij de NASA gewerkt en daar telden we altijd zo.”    “Niet geschikt !
Ik wens u nog een prettige dag verder en stuurt u a.u.b. even de volgende naar binnen.” Lees verder

Willem komt onverwachts thuis en ziet z’n vrouw op handen en knieën de keukenvloer schrobben. Hij bedenkt zich niet, trekt haar rok omhoog, rits zijn gulp open en maakt een nummertje waar ze beiden van genieten. Daarna hervat de vrouw haar taak. Willem kijkt naar haar en slaat haar plotseling snoeihard voor haar billen. “Je bent me ook een mooie!” roept de vrouw uit, “je hebt net nog zoveel plezier aan me beleefd!” “Dat”, antwoordt Willem, “heb je verdiend, omdat je, je hoofd niet hebt omgedraaid om te kijken wie het was!”

Een vertegenwoordiger in landbouwmachines komt bij een aardbeien kweker en probeert de man enthousiast te maken voor de nieuwste uitvinding op het gebied van de aardbeienteelt. “Meneer”, zegt hij, “ik heb hier een machine, die kunt u over het veld rijden, die plukt de aardbeien, scheidt de steeltjes van de aardbeien, maakt ze schoon en stopt ze voor u in een bakje, echt geweldig! U kunt dit hele veld in uw eentje in drie uurtjes afwerken!” De boer kijkt de vertegenwoordiger nadenkend aan en vraagt: “Kan die machine ook pijpen?” “Pijpen?” vraagt de vertegenwoordiger, “Nee, dat kan ie niet”. “Oh”, zegt de boer, “Dan houd ik het toch maar bij mijn vier Poolse pluksters!”

Een handelsvertegenwoordiger, doodmoe, komt aan in een kleine gemeente
waar er maar één hotelletje is.
Tot overmaat van ramp: alle kamers zijn bezet.

Hij smeekt de baas: Leg me te slapen, eender waar, maar ik moet absoluut kunnen uitrusten.
Wel, zegt de hotelier, ik heb hier een twee-persoonskamer waar er maar één bed beslapen is.
Als je met die man op een akkoord komt om de kamer en de prijs ervan te delen is dat voor mij goed. Maar, ik verwittig je, hij snurkt geweldig.
Het is zelfs zo erg dat alle gasten ‘s morgens hun beklag erover maken.
Maakt niks uit, antwoordt de vertegenwoordiger.
Ik ben veel te moe.

De twee mannen komen tot een accoord en nemen het avondmaal aan dezelfde tafel.
‘s Morgens komt de handelsvertegenwoordiger als eerste de trap af om
naar het ontbijtzaaltje te gaan. Vrolijk fluitend en welgemutst de hotelbaas groetend.

Amaai zegt deze. Zo welgezind ? Heb je goed geslapen ? Heeft hij niet gesnurkt ?
Bijlange niet, zegt de vertegenwoordiger. Geen enkel moment.
Hoe is dat in Godsnaam mogelijk, zegt de hotelbaas.
Heel eenvoudig, zegt de vertegenwoordiger. Ik kwam een beetje later dan hem de kamer binnen. Hij lag al op zijn bed.
Ik heb hem een kus gegeven op zijn achterwerk en gezegd: Goedenacht, schoonheid.
En die kerel heeft de hele nacht recht gezeten in zijn bed om me in de gaten te houden.

Wat is een condomoloog?
Laat het antwoord zien

Een boer schuift aan aan de ontbijttafel en zegt tegen de boerin: “zullen we neuken”? Gadverdamme zegt de boerin, wat ben je toch een stomme boer. Geen enkele romantiek! Als je wilt vrijen moet je
bijvoorbeeld romantisch tegen me zeggen, “heb je zin om lekker met me te lachen? Dat klinkt veel liever en romantischer. De boer is nors en vertrekt. Twee uur later komt de knecht bij de boer in
het verre veld en zegt tegen de boer, zeg boer: de boerin liet weten dat ze zin heeft om even met je te lachen. “Nou,” zegt de boer, “zeg maar tegen de boerin dat ik al in mijn vuistje heb gelachen.”

Er belt een man aan bij een seksclub. Via de intercom klinkt een stem: “Zegt u het maar”. “Nou”, zegt de man “mijn naam is Jan en ik wil eens flink genaaid worden.” “Dat kan”, zegt de stem, “maar u moet eerst € 250,- doneren omdat wij een besloten club zijn.” De man telt € 250,- af en wacht af. Als er een tijd niets gebeurt belt hij weer aan. “Zegt u het maar”, klinkt de stem weer. “Ik ben Jan en wil eens flink genaaid worden.” Zegt de stem: “Alweer..?”

Een vrouw loopt naar de microfoon:
‘Ik heet Truus en ben 24 jaar getrouwd met Jan. Ik streek gedurende al die jaren trouw zijn overhemden, maar had daar geen zin meer in’.
Daverend applaus uit de zaal.
Ik zei vorig jaar:’Jan, strijk jij die overhemden zelf maar. Ik heb er geen zin meer in.’
Weer luid geklap uit de zaal.

De eerste dag zag ik niets veranderen. De 2de dag ook niet,maar op de derde dag stond Jan ineens zelf z’n overhemden te strijken’.
De zaal staat op z’n kop van enthousiasme.
Een tweede vrouw loopt naar de microfoon: Lees verder..

In de belgische horeca hebben ze geen ijsblokjes meer.
Ze zijn het recept kwijt.