De vader van Elsa heeft iets verkeerds gegeten en voelt dich daardoor niet zo goed.
Hij heeft een hele week diarree. Op zaterdag is er een verjaardag van een familielid. Aangezien vader zich al iets beter voelt, besluit hij mee te gaan.
Maar eenmaal op de verjaardag voelt vader toch weer die druk omhoog komen.
Hij denkt dat er alleen lucht uitkomt, maar dat heeft hij mis. Dus hij gaat naar de wc om te kijken wat er te redden valt. Nou, helemaal niks dus.
Hij doet z’n onderbroek uit, en spoelt hem in de wasbak uit.

Dan rolt hij hem in wc-papier en trekt zijn gewone broek omhoog.
Stiekem smokkelt hij het wc-papier met de onderbroek erin de kamer binnen, en doet hem daar in de tas van zijn vrouw.Als ze die avond in de auto op weg naar huis zitten, verteld de vader van Elsa het aan moeder, waar op moeder verbaast zegt:”Maar ik heb helemaal geen tas bij me!!!”

Zit ik thuis, komt er opeens mijn buurman aanlopen en schreeuwt:
“Help, help!”
Ik vraag hem wat er is en hij zegt:
“Mijn schoonmoeder wil uit het raam springen!”
Ik zeg:”Nou laat haar mooi springen.”
Maar hij zegt:”Dat is het hem juist. Ik krijg het raam niet open.”

Ching werkt op een groot schip, als kok. En altijd als hij de soep opschept, krijgt hij commentaar op zijn Chinees-zijn. Maar
hij trekt zich er niet van aan. Op een dag besluiten alle opvarenden om te stoppen met het pesten van Ching. Ze zeggen:
“Ching, je hebt je zo goed gedragen de laatste weken, we zullen je niet meer pesten. Het spijt ons.”
En dan zegt Ching: “Oke, oke, dan zal Ching ook nooit meel in de soep plassen!”

De juffrouw is bezig met het uitleggen van een hele ingewikkelde rekensom. Zo ingewikkeld dat ze op een gegeven moment zelf niet meer achter de uitkomst kan komen. Jantje heeft het al snel door dat de juffrouw de draad kwijt is en zegt tegen de juffrouw:”Waarom gaat u niet even plat op u rug liggen en probeert uw het nog een keer.”
Waarop de juffrouw zegt:”Waarom dan plat op mijn rug?”
Zegt Jantje:”Ja mijn vader zegt altijd dat vrouwen het best functioneren als ze plat op hun rug liggen.”

Het is bonte avond in het bejaardenhuis. Alle oude van dagen zitten opeengepakt in de gemeenschapsruimte in afwachting van wat er komen gaat. Harry de Hypnotiseur komt het toneel op en zegt: “Ik ga jullie allemaal in trance brengen. Het is mijn bedoeling iedereen in het publiek te hypnotiseren”. Uit zijn zak haalt hij een prachtig zakhorloge en zegt: “Ik wil dat jullie allemaal naar dit horloge kijken. Het is een heel speciaal horloge, want het is al zes generaties in mijn familie” en hij laat het horloge langzaam heen en weer zwaaien terwijl hij met omfloerste stem herhaalt “kijk naar het horloge, kijk naar het horloge”. Het publiek is helemaal in zijn ban en honderden ogen volgen het horloge als het plotseling uit zijn hand glijdt en in gruzelementen op de grond valt.
“SCHIJT SCHIJT SCHIJT!!!” schreeuwt Harry de Hypnotiseur. Het heeft drie dagen geduurd voordat de gemeenschapsruimte schoon was en Harry de Hypnotiseur is nooit meer uitgenodigd.

Er staat een Belg bij een snack automaat. Hij gooit er een euro in en trekt het deurtje open. Helemaal in zijn sas en juichend eet de Belg zijn warme snack op. Vervolgens doet hij dat nog een keer en nog keer, totdat na 7 frikandellen, 4 kaassoufflés, 8 kroketten, 4 bamischijven, 3 gehaktballen, 7 kipcorns en 2 nasiballen de cafetaria eigenaar zich er mee gaat bemoeien. “Zeg vriendelijke vriend”, begint de eigenaar, “heb je nu nog niet genoeg?” Antwoordt de Belg, iets wat getergd: “Zo lang ik win, ga ik door.”