Klaasje komt naar beneden voor zijn ontbijt, zijn moeder vraagt hem of hij zijn klusjes al heeft gedaan.
“Nog niet”, zegt Klaasje.
“Dan krijg je nog geen ontbijt”, zegt zijn moeder.
Dus Klaasje is helemaal chagrijnig.
Hij gaat de kippen voeren en geeft een kip een schop!
Dan gaat hij de varkens voeren en geeft een varken een schop!
Dan gaat hij de koeien melken en geeft een koe een schop!

Dan komt hij weer binnen.
Zijn moeder geeft hem een kom droge havermout.
“Waarom krijg ik nu geen eieren en spek? En waarom geen melk in mijn havermout?” vraagt Klaasje verontwaardigd.
“Wel?, zegt moeder, ik zag je een kip schoppen, dus je krijgt geen eieren voor een week.”
“En ik zag je een varken en een koe schoppen, dus krijg je ook geen spek en melk voor een week”, zegt zijn moeder streng. Klaasje baalt nog meer.

Dan komt zijn vader binnen, hij schopt de poes opzij en gaat zitten aan het ontbijt.
Klaasje kijkt lachend naar zijn moeder en zegt:
“Vertel jij het hem of zal ik???”

Op het hoogtepunt van een rechtszaak betreffende politieke corruptie, viel de aanklager de getuige aan. “Is het niet waar,” bulderde hij, “dat u vijfduizend euro had geaccepteerd om deze rechtszaak onderuit te halen?” De getuige kijk uit het raam, alsof hij de vraag niet had gehoord. “Is het niet waar dat u vijfduizend euro had geaccepteerd om deze rechtszaak onderuit te halen?!” herhaalde de advocaat. De getuige reageerde nog steeds niet. Uiteindelijk boog de rechter zich voorover naar de getuige en zei: “Meneer, zou u alstublieft de vraag willen beantwoorden”. “Oh,” zei de getuige verbaasd, “ik dacht dat hij het tegen u had”.

Een notaris zoekt een nieuwe medewerker om zijn akten af te stempelen.
En omdat op sommige formulieren wel 10 stempels nodig zijn, moet de nieuwe
medewerker natuurlijk tot 10 kunnen tellen. De eerste sollicitant meldt zich, gaat zitten en de notaris vraagt of hij tot 10 kan tellen.
Ja, natuurlijk,” antwoordt de man “10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0″
Ja goed,” zegt de notaris, “maar kun je dat ook vooruit ?”
Nee,” is het antwoord, “Ik heb hiervoor bij de NASA gewerkt en daar telden we altijd zo.”    “Niet geschikt !
Ik wens u nog een prettige dag verder en stuurt u a.u.b. even de volgende naar binnen.” Lees verder

Een vertegenwoordiger in landbouwmachines komt bij een aardbeien kweker en probeert de man enthousiast te maken voor de nieuwste uitvinding op het gebied van de aardbeienteelt. “Meneer”, zegt hij, “ik heb hier een machine, die kunt u over het veld rijden, die plukt de aardbeien, scheidt de steeltjes van de aardbeien, maakt ze schoon en stopt ze voor u in een bakje, echt geweldig! U kunt dit hele veld in uw eentje in drie uurtjes afwerken!” De boer kijkt de vertegenwoordiger nadenkend aan en vraagt: “Kan die machine ook pijpen?” “Pijpen?” vraagt de vertegenwoordiger, “Nee, dat kan ie niet”. “Oh”, zegt de boer, “Dan houd ik het toch maar bij mijn vier Poolse pluksters!”

Er wordt een bank overvallen, zegt de overvaller tegen het personeel: “Openmaken die kluis..”.
– “Maar meneer…” . Overvaller: “Niks te maren, open die kluis!”.
De kluis wordt geopend, staat er een bord pap in.
De overvaller slurpt het bord leeg en zegt: “Volgende kluis open.”

De volgende kluis wordt geopend. Weer een bord pap.
Hij slurpt het weer leeg en zegt: “Volgende kluis open..”.

Zegt de beheerder radeloos: “Maar meneer, luister toch even.
U bent de verkeerde bank aan het overvallen.
U bent hier bij de Sperma-bank!”

Twee agenten staan bij een ongeluk te helpen.
Vraagt de ene agent aan de andere agent: “Doen de zwaailichten van onze auto het nog?”

De agent gaat kijk en roept: “Ja, Nee, Ja, Nee, Ja, Nee, Ja, Nee, Ja, Nee”

De muzieklerares laat de leerlingen een piano zien. “Wie van jullie weet wat die witte en zwarte toetsen betekenen?” Kees steekt zijn vinger op: “De witte toetsen zijn voor bruiloften en de zwarte voor begrafenissen!”

Wie heeft het lekkerste beroep ter wereld?

Laat het antwoord zien

De directeur heeft een belangrijke bespreking.
“Ik wil onder geen enkele voorwaarde gestoord woorden,” zegt hij tegen zijn secretaresse.
“En als iemand zegt dat het dringend is, dan zeg je maar dat iedereen dat zegt.”

Even later belt de vrouw van de directeur op.
“Ik zou graag even mijn man willen spreken,” zegt ze.
“Dat kan niet,” zegt de secretaresse.
“Het is belangrijk en bovendien ben ik zijn vrouw.”
“Ja ja, dat zeggen ze allemaal.”

Een lange rij vrouwen staat geduldig voor een winkel te wachten tot ie open gaat. Een man probeert voor te dringen, maar het boze schreeuwen doet hem snel achter aan de rij aansluiten. Na een tijdje probeert hij het weer opnieuw, maar weer krijgt hij de woede van de vrouwen over zich heen. Bij zijn derde poging werken de vrouwen hem eigenhandig naar achteren. Hij geeft het op, trekt zijn das recht, strijkt zijn verwarde haar glad en zegt waardig:
“Prima, dames, als u zich zo blijft gedragen, open ik de winkel niet.”