Tag: zakenman

Een zakenman zit vast in het verkeer in Amsterdam. Hij heeft een belangrijke afspraak en kan geen parkeerplaats vinden. Het zweet staat hem op het voorhoofd. De tijd dringt. In een opwelling wendt hij zich naar boven en roept uit: ‘Heer, heb medelijden. Als u een parkeerplek voor me vindt zal ik iedere zondag naar de kerk gaan en geen druppel whisky meer drinken!”
Als de volgende bocht passeert ziet hij een lege parkeerplaats. De man kijkt nogmaals op en roept:
“Laat maar zitten hoor, ik heb er al één gevonden!”

Twee goede vrienden gaan een dagje naar Amsterdam en komen langs een tapijtzaak. Op een bord staat: ‘Raad de waarde van een tapijt en win 50 Euro!’
Zij naar binnen en de ene pakt een tapijt, voelt en zegt tegen de verkoper: “handgeknoopt berbretje, 1500 euro.” De verkoper is verbaasd en zegt: “Nou, ongelooflijk, helemaal goed!” Dus ze gaan met die 50 euro de eerst volgende kroeg en in slaan het geld in een keer stuk. Maar de dorst is nog niet over, dus ze gaan weer terug naar de tapijtwinkel.
“Nou, vooruit” zegt de verkoper, “nog een keer dan”.

De man pakt weer een tapijt en zegt: “machinaal geknoopt, 350 euro!”
Weer goed! Dus hun weer naar de kroeg en na verloop van tijd als een balletje naar huis. De volgende morgen wordt een van de mannen wakker naast zijn vrouw die hem kwaad toespreekt: “dat je gaat zuipen moet je zelf weten, maar om me midden in de nacht tussen de benen te grijpen en dan te zeggen, ouwe kokosmat uit een viswinkel met een gat erin, 5 euro, dat gaat me te ver!”

Twee jonge zakenmannen nemen even pauze in hun binnenkort te openen winkel in een winkelcentrum. De winkel is nog verre van af, er hangen alleen nog maar een paar planken aan de muur. De een zegt tegen de ander: “Ik durf te wedden dat er elk moment een of andere sukkel voorbij komt en vraagt wat we verkopen.”
En inderdaad, geen moment later komt er een nieuwsgierige man langslopen, kijkt onderzoekend naar binnen, klopt op het raam en zegt: “wat verkopen jullie hier?”
Een van de zakenmannen reageert sarcastisch: “we verkopen klootzakken!”
“Oh, dan gaat het jullie goed af, er zijn er nog maar twee over!”

Ik zat laatst in de kroeg en raakte in gesprek met een succesvolle zakenman. Hij was de hele tijd aan het opscheppen over hoe mooi zijn nieuwe BMW wel niet was, waarop ik hem vertelde over het verhaal van een konijn en een paard. Een konijn en een paard renden op een dag door de wei, opeens viel het paard in een diepe kuil. Helemaal in paniek vroeg hij aan het konijntje of hij hulp wilde gaan halen. Het konijntje snelde naar de grote weg en hield een auto aan, een BMW. De BMW parkeerde voor de kuil en met behulp van een sleepkabel wist hij het paard uit de kuil te trekken. Dus alles was weer goed, en ze huppelden vrolijk verder door de wei. Niet veel later viel ook het konijntje in diezelfde kuil. Helemaal in paniek vroeg hij het paard ook een auto aan te houden om ook hem uit de kuil te trekken. Dat was niet nodig volgens het paard, hij ging over de kuil staan, en dacht aan een mooie merrie. Dus zijn paardenleuning groeide tot ongekende grootte. En het konijntje wist via de leuning omhoog uit de kuil te klimmen. Wat is nu de moraal van dit verhaal? Wie een grote leuning heeft, heeft geen BMW nodig!